Ze zijn óf de ultieme overlevenden, óf de ultieme overlast. Het hangt af van wie je het vraagt.
Ratten hebben de code van overleven gekraakt. Ze gedijen in omgevingen die zijn ontworpen om ze te doden. Ze navigeren door steden, riolen en huizen met een niveau van intelligentie dat eerlijk gezegd verontrustend is. Voor sommigen zijn het eigenzinnige, onderhoudsarme huisdieren. Voor de meeste huiseigenaren zijn ze een nachtmerrie voor de volksgezondheid.
Het risico is reëel. De CDC waarschuwt dat ratten tientallen ziekten bij zich dragen. Van een beet kun je ziek worden. Jaarlijks vinden er in de VS ongeveer 15.000 beten plaats. Van hun afval kun je ook ziek worden. Urine, ontlasting en speeksel kunnen salmonellose, hantavirus, leptospirose, tularemie, lassakoorts en pest overbrengen.
Het wordt erger. Teken, vlooien en mijten voeden zich met geïnfecteerde ratten. Dan bijten ze je. Nu kijk je naar Colorado-tekenkoorts, de ziekte van Lyme, het West-Nijlvirus of tyfus.
Ratten verspreiden niet alleen ziektekiemen. Ze vernietigen eigendommen. Hun tanden stoppen nooit met groeien. Ze groeien tot 5 centimeter per jaar. Dat betekent dat ze aan alles knagen. Sintelblokken. Metalen platen. Elektrische bedrading. Geknauwde draden vormen een groot brandgevaar.
Ze zijn ook atletisch. Ze wurmen zich door gaten ter grootte van een Amerikaans kwartje. Ze overleven een val van 15 meter hoogte. Ze zwemmen dagenlang. New York City heeft in 2017 32 miljoen dollar uitgegeven aan pogingen om ze onder controle te krijgen. De bevolking bleef explosief groeien. Klimaatverandering verlengt hun broedseizoen. Vrouwtjes krijgen extra nestjes. Er is geen wondermiddel.
Mike Deutsch, een medisch entomoloog bij Arrow Exterminating Company, zegt dat je hun biologie moet begrijpen. Je moet hun gedrag kennen. Je moet hun ecologie kennen. Ratten gedijen goed in vuil. Ze houden van een hoge bevolkingsdichtheid. Ze houden van toegankelijk afval en verouderde gebouwen.
Als je een rattenprobleem hebt, kun je niet zomaar vergif spuiten en bidden. U hebt geïntegreerde ongediertebestrijding nodig. Dat betekent dat we mechanische, fysieke, culturele en chemische opties moeten afwegen. Het is hard werken. Maar het is noodzakelijk.
Hier is hoe je begint.
Waarom ratten uw eigendom kiezen
Ratten blijven dicht bij voedsel. Ze leven doorgaans binnen 120 meter van hun primaire bron. Als je het voedsel verwijdert, verwijder je de ratten.
Maar je moet grondig zijn.
Ze laten borden achter. Vette vachtvlekken op muren. Knaagsporen. Uitwerpselen. Urinevlekken. Huisdieren merken ze vaak als eerste op. Het kan zijn dat uw hond naar een blinde muur staart. Uw kat kan zonder reden opgewonden reageren. Vertrouw ze.
1. Verwijder de voedselbron
Stop met het voeren ervan. Het klinkt eenvoudig. Het is niet gemakkelijk.
Gebruik rattenbestendige containers voor afval. Houd compostbakken ver van uw huis. Bewaar vogelzaad, graszaad en voedsel voor huisdieren in afgesloten, rattenbestendige containers. Ruim dagelijks de hondenpoep op. Snoei hoog gras. Houtpalen verwijderen. Ruim rommel op.
Maak je grill schoon. Voedselresten trekken knaagdieren aan. Als ze kunnen eten, blijven ze.
2. Sluit de toegangspunten af
Ratten kunnen zich door kleine gaatjes wringen. Je hebt zware materialen nodig.
Gebruik een hardwaredoek van 1/4 inch. Kopergaas werkt ook. Stop het in gaten. Ratten kunnen niet door koper kauwen. Werk af met schuimisolatie en kit.
Controleer uw omtrek. Raken boomtakken uw dak? Raken struiken de gevelbeplating? Ratten klimmen. Ze gebruiken gebladerte om toegang te krijgen tot uw huis. Knip ze terug.
3. Vallen en gifstoffen
Vallen zijn een optie. Niet-dodelijke vallen werken, maar dan moet je de rat ergens anders vrijlaten. Misschien verplaats je het probleem alleen maar.
Rodenticiden kosten tijd. Weken. En ze doden andere dieren. Onbedoeld.
Er is geen gemakkelijke oplossing. Je moet je omgeving veranderen. Je moet het vijandig tegenover hen maken.
Het is een voortdurende oorlog. En ze zijn aan het leren.
Snaptraps zijn nog steeds de zware lifters in het arsenaal aan rattenbestrijding. Je kunt ze kopen bij elke bouwmarkt, grootwinkelbedrijf of zelfs bij de plaatselijke kruidenier. Het geheim zit hem niet in het kopen van een mooi elektronisch model. Het zit in het aas.
Vergeet het cartoonbeeld van een stukje Zwitserse kaas. Ratten houden niet van zuivel. Ze hunkeren naar vetrijke, kleverige stoffen. Pindakaas is de gouden standaard.
Hier ziet u hoe u ze feitelijk instelt, zodat ze werken.
Positionering is belangrijker dan je denkt
Ratten zijn paranoïde wezens. Ze houden niet van open ruimtes. Ze rennen het liefst langs muren en randen, waarbij ze voor de veiligheid één poot dicht bij een verticaal oppervlak houden. Als je een val in het midden van de vloer zet, stappen ze daar zonder te knipperen overheen.
Hoe u rattenvallen plaatst voor maximale effectiviteit:
- Keukeninstellingen: Gooi vallen onder de gootsteen. Dat donkere, warme hoekje bij pijpen is voor hen een snelweg.
- Muurstrategie: Plaats vallen loodrecht op de muur. Maak een T-vorm. Het klikmechanisme moet naar de muur gericht zijn en het aas zit precies tegen de plint.
- Zolder of kelder: Negeer de hoeken. Ga waar je het bewijs ziet. Zoek naar uitwerpselen. Als de vloer bedekt is met kak, is dat een actieve landingsbaan. Plaats vallen direct op de rijstroken.
Gebruik een klodder pindakaas ter grootte van een erwt. Net genoeg om naar avondeten te ruiken. Te veel, en de rat kan het opeten zonder de balk te activeren. Te weinig, en het blijft niet lang genoeg hangen om hun aandacht te trekken.
Het kost tijd (en geduld)
Verwacht geen onmiddellijke resultaten. Ratten zijn op hun hoede. Ze kunnen een val een dag of twee onderzoeken voordat ze een val plegen. Mogelijk moet u de vallen verplaatsen als ze niet vangen. Pas uw strategie aan. Als de keuken niets oplevert, controleer dan de zolder.
Als je een week lang zonder succes vallen hebt gezet en de geluiden ‘s nachts nog steeds aanwezig zijn, is de populatie mogelijk te groot voor doe-het-zelf-methoden. Dan bel je een professional. Ze hebben het gereedschap en de ervaring om de toegangspunten af te dichten en het nest volledig te elimineren.
De wiskunde van een plaag
Dit is het deel dat mensen ‘s nachts wakker houdt.
In het wild leeft een rat ongeveer twee tot drie jaar. Dat klinkt kort. Dat is het niet.
Ratten zijn in slechts drie maanden geslachtsrijp. Eén vrouwtje kan zes nesten per jaar voortbrengen. Elk nest telt gemiddeld twaalf pups.
Laten we naar de cijfers kijken.
In één jaar kan een enkel paar fokratten ongeveer 2.000 nakomelingen voortbrengen.
Gedurende hun driejarige levensduur zou dat ene paar verantwoordelijk kunnen zijn voor zesduizend nakomelingen.
Deze exponentiële groei is de reden dat een klein probleem snel een groot probleem wordt. Je vecht niet alleen tegen één rat. Je vecht tegen een afstamming. Als je te lang wacht, werkt de wiskunde tegen je.
Haal de vallen binnen. Controleer ze dagelijks. Draag handschoenen bij het hanteren ervan. Ze dragen ziekten over. Doe het nu, nu de aantallen nog klein zijn.
