Ze klimmen. Ze draaien. Ze lijken op spinnen.
De meeste eenjarigen spelen op veilig en blijven laag en netjes in nette bedden. Cleome niet.
Ze zijn drie of vier voet lang (soms wel vijf meter lang) en dwingen de rest van de tuin omhoog te kijken. Compacte perkplanten zijn de regel, maar Cleomes vormen de uitzondering.
Geen zware geur. Dat klopt, de bloemen ruiken voor ons niet veel. Maar bestuivers verliezen hun verstand voor hen.
Kolibries. Vlinders. Die angstaanjagende kolibriemotten.
Ze verschijnen de hele zomer. Getrokken door de roze, paarse, lavendelkleurige en witte bloemen die maar niet willen stoppen.
Waarom je ze wilt (en waarom misschien niet)
Hier is de afweging.
Eenvoudig? Ja. Begint met zaad, groeit snel, heeft nauwelijks oppas nodig. Zet hem in de volle zon, hij staat zelfstandig rechtop. Geen inzet vereist.
Maar als je het in de schaduw zet, wordt het hebzuchtig.
Het strekt zich uit. Het wordt langbenig. Het flopt om. En de bloemen? Weinig.
Ze houden van gemiddelde grond. Rijke, goed doorlatende leem is ideaal, maar het zijn geen kieskeurige eters.
Water is voor de gevestigde Cleome vooral een mythe.
Droogtetolerant is een understatement. Voeg een centimeter mulch toe – noem het drie als je genereus wilt zijn – en je hoeft nauwelijks water te geven. Perfect voor xeriscaping als je van een beetje chaos houdt.
Temperatuur is belangrijk, vooral vanwege het comfort in plaats van om te overleven, op voorwaarde dat je ze buiten de vorst houdt. Ze gedijen overdag tussen 75-80°F en dalen ‘s nachts tot 60°F. Vorst? Doodt ze dood.
Meststof is optioneel. Echt.
Als je grond goed is en je hebt gemulleerd, sla het dan over. De natuur regelt het.
Kies je gif: variëteiten in overvloed
Er zijn meer dan 100 soorten. De meeste tuinders blijven bij Cleome hustleriana, maar de cultivars verschillen enorm qua persoonlijkheid.
- Helen Campbell : Zuiver witte bloemen. Weinig onderhoud. Saai? Misschien. Betrouwbaar? Absoluut.
- Linde Armstrong : Klein. Steriel. Doornloos. Groeit 12 tot 18 inch. Als je kleur wilt zonder het drama (of de doornen), dan is dit het.
- Rose Queen : geurig. In het oog springend. Kleuren variëren van kersen tot wit tot paars. Pas op voor de stekels aan de basis van de bladeren.
- Sparkler Blush : een bossige hybride. Witte of roze bloemen. Minder verticaal, meer volume.
- Spirit™-serie : hogere planten (6-10 meter) met betere vertakking. Maar ze zijn plakkerig, stekelig en enigszins onaangenaam om aan te raken. Witte, roze en lavendelbloemen vallen echter niet te ontkennen.
Laten groeien (of terugsnoeien)
Je raakt de plant nauwelijks aan.
Licht snoeien misschien. Knip dode bladeren weg als je er last van hebt. Verwijder beschadigde plekken als u er last van heeft.
Als de zaailing spichtig en verdrietig aankomt, hak hem dan tot de helft terug voordat je hem plant. Schoktherapie, eigenlijk. Het maakt ze wakker en stimuleert nieuwe groei.
Zaden zijn de weg. Altijd.
Cleomes houden van zelf zaaien, soms te veel. Strooi de zaden direct in de grond zodra de vorst voorbij is. Wacht tot de grond een temperatuur van 70-75 ° F bereikt. Licht is de sleutel – begraaf ze niet. Strooi er bovenop.
Zaden? Op aarde gestrooid? Zo eenvoudig is het.
Zoek binnen tien dagen naar zaailingen. Of als u zich lui voelt, zaai ze dan in de herfst en laat de natuur ze ontkiemen in de lente.
Verdun de sukkels.
Als ze zichzelf uitzaaien (dat zullen ze doen), heb je ruimte nodig. Geef elke plant 18 inch. Overvolle Cleome is verdrietig Cleome.
Containers en bloemen
Leven in pot werkt. Kies gewoon compacte variëteiten zoals Sparkler. Meng het met iets heuvelachtigs zoals Vincas of een hangende petunia. Vol en weelderig, ondanks de wietachtige reputatie.
De bloeitijden zijn afhankelijk van uw startmethode.
Transplantaten bloeien van de vroege zomer tot de eerste nachtvorst. Uit zaad? Je kijkt naar midden tot eind juni.
Zonlicht is niet onderhandelbaar voor bloemen.
Wil je meer bloemen? Dun de zaailingen opnieuw uit. Luchtcirculatie staat gelijk aan kracht en bloei.
De problemen
Niets is gratis.
Er kunnen bladluizen verschijnen. Slakken zouden zich kunnen interesseren.
En laten we de doornen opnieuw bekijken. De bladbasissen van sommige variëteiten hebben ze. Scherpe, scherpe doornen die in je mouw, je huid, je geweten blijven steken.
Is de visuele uitbetaling de vastgelopen stof waard?
Voor sommige tuinders is de hoge, grillige piek van een spinbloem die boven de beleefde petunia’s met een lage rand uitsteekt het hele punt. Het ziet er wild uit. Het groeit wild. Het maakt niet uit wat de normen van uw tuinclub zijn.
Soms moet je de tuin een beetje rommelig laten zijn om überhaupt iets interessants te krijgen.
